Abstract
Псориатик артрит (ПсА) клиник ва патогенетик жиҳатдан энг мураккаб ревматик касалликлардан бири бўлиб ҳисобланади. Илмий адабиётларни таҳлил қилиш шундан далолат бердики, ПсА ёш авлод орасида ҳам кўпроқ учраяпти, у оғир ва сурункали шакллар сонининг ортиши ҳамда ногиронлик ҳолатларининг кўпайиши билан кечмоқда. Патогенезида асосий ўринни генетик ва иммун механизмлар, хусусан аутоиммун реакциялар ва цитокинлар мувозанатининг бузилиши эгаллайди. Шунингдек, ПсА кўпинча юрак-қон томир тизими касалликлари билан бирга кечади, бу эса касалликни эрта аниқлаш ва профилактика чораларини кўришни долзарб аҳамиятга эга қилади. Хулоса қилиб айтиш мумкинки, ПсАнинг клиник хилма-хиллигини ва иммунопатогенезини ўрганиш самарали даволаш ва профилактика стратегияларини ишлаб чиқишда муҳим аҳамиятга эга.