Экологиянинг Долзарб Муаммолари
Abstract
Ўзбекистон ўзининг барқарор ривожланиши учун биологик хилма – хиллик ресурсларини сақлаши муҳим эканлигини эътироф этиб, 1995 йилда биологик хилма – хиллик тўгрисидаги Халкаро Конвенцияга кўшилди. Мазкур ҳужжат ушбу Конвенция доирасида зиммасига олинган мажбуриятларни бажариш учун жадаллашаётган ишларнинг биринчи ва таркибий боскичи ҳисобланади.Республика нисбатан аграр мамлакат булиб ва шу боис ҳам кўп жихатдан табиий – биологик ресурсларнинг ҳолатига боғликдир. Илгари Ўзбекистоннинг ривожланиши мувозонатланган, ишлаб чикаришга, айниқса қишлоқ хужалигига ҳаддан зиёд аҳамият қаратилар, шу билан бирга табиий ресурсларни бошқариш ва муҳофаза қилишга етарли эътибор берилмас эди. Бошқарувнинг юқори даражада марказлашуви, табиий манбаларни тиклаш ва улардан окилона фойдаланиш ўрнига уларни талофат кўришига олиб борди.